Bardaria

Atualizado: 9 de mai. de 2024
18h30.
Deu o horário para encontrar as Bias. Saí correndo e fui a primeira chegar, o que particularmente eu gosto. Sentei na calçada, a Bia Yumi foi a segunda a chegar e logo depois a Bia Lena.
Primeiro jantamos no Lamen-Açu: Bia Yumi pediu Shoyu Lamen, porque ela gosta dos simples, Bia Lena pediu Miso Lamen, porque ela gosta dos tradicionais e eu pedi o Amazon Lamen porque eu gosto dos exóticos.
Rimos, comemos, conversamos, rimos, bebemos, conversamos, rimos, comemos, pagamos.
De lá fomos para o Sukiya comer sobremesas.
Rimos, comemos, conversamos, rimos, bebemos, conversamos, rimos, comemos, pagamos.
De lá fomos para uma bardaria (um bar meio padaria, me senti genial com este trocadilho!) que não sei o nome. O lugar mais exótico de todos que fomos nessa noite. Tinha uma moça andando vestida de unicórnio (com chifre, peruca e roupa temática), tinha uma família tradicional de comercial de margarina jantando, tinha casal brigando, tinha casal se pegando, tinham homens que a única companhia era o copo de pinga, tinha um senhor comendo sanduíche como se fosse 7h da manhã (apesar de serem 2h da manhã), tinha uma senhora que a gente tinha certeza que veio direto das gravações de Harry Potter com seu penteado peculiar, tinham crianças correndo, tinham uns motoqueiros sem moto. Enfim, tinha uma grande diversidade de pessoas, incluindo nós!
Rimos, comemos, conversamos, rimos, bebemos, conversamos, rimos, comemos, e antes de pagar me veio o pensamento de como aquela noite estava sendo incrível.
[Depois de pagar a sensação continuou. É só que aquele foi o momento que me desconectei um pouco de tudo que estávamos conversando para me concentrar em achar o cartão – e essa brecha me permitiu perceber a alegria que eu sentia em estar ali, naquele momento]
O que tornava aquele momento sensacional (além daquele cenário com figurantes espetaculares que foram um diferencial para a nossa memória e para a cinematografia da história) era o fato que estávamos em três pessoas que se gostam muito, se conhecem muito, se preocupam muito uma com as outras, apreciam a companhia e os conselhos uma das outras, com muitas histórias pra contar, vontade de ouvir e que conseguem transformar qualquer assunto em algo interessante para se conversar (qualquer mesmo: política, meritocracia, diálogos, comidas boas, comidas ruins, músicas, histórias do passado, relacionamentos, pessoas bonitas, cabelos, falta de cabelos, maquiagem e uma infinidade de assuntos que possa caber dentro da definição de "qualquer coisa"). Tínhamos muito amor se personificando em detalhes como indicação de doces, internet roteada e aguardar os motoristas dos respcetivos taxis todas juntas e ter certeza que ninguém iria ficar em nenhum momento sozinha.
Eu, que sempre gostei da ideia de momentos mágicos por causa do destino, das coincidências e fico falando como tudo é cósmico, de repente percebi que o que realmente tornava o momento mágico e incrível era só o fato de nós três nos gostarmos e querermos estar ali, se divertindo, sem pretensão de ser mais descoladas do que já não somos, mais inteligentes, mais bonitas ou mesmo menos confusas.
Querer estar exatamente onde você está, ficar feliz por ser quem você é, vivenciar o momento despretensiosamente e apreciar as companhias que temos torna tudo mais mágico do que qualquer coincidência que possa acontecer. Ontem não nos encontramos por acaso ou pela força do cosmos, marcamos e ali estávamos e foi mágico exatamente por ser assim!
Não foi o local, a comida ou o evento que tornou aquela noite legal, mas sim as companhias. Uma noite comum (desconsiderando algumas pessoas que estavam fazendo parte do cenário) foi uma das mais legais de todo esse ano*. Tem dias, como ontem, que eu vejo que a gente não precisa de muito pra ser feliz, só precisamos dos amigos certos.

EU SEI: parece uma bardaria normal nessa foto,
mas só não tivemos a visão artística de tirar foto com o resto dos participantes dessa noite.
Nessa hora eu ainda não imaginava que um dia sem nada demais,
seria demais exatamente por isso.
*Esse ano = 2019, quando foi escrito. Em 2020 e 2021, devido a pandemia, dias assim foram mais lembrados do que vividos.



789 F có mục giải đáp thắc mắc riêng nên mình thấy khá tiện khi mới ghé qua. Mình hay đọc kiểu nhảy cóc, xem tiêu đề trước rồi mới chọn đoạn muốn đọc, chứ gặp bài dài là dễ bỏ giữa chừng lắm. Có chỗ dành cho câu hỏi như vậy thì ít nhất cũng biết nên tìm từ đâu, không phải mở từng bài để dò. Lần này mình mới lướt sơ nên chưa nói được gì về nội dung chi tiết, chỉ thấy cách chia mục khá hợp với thói quen đọc của mình. Phần tin tức được để riêng cũng là một điểm mình thích, vì có lúc chỉ muốn xem bài cập nhật thôi, chưa…
https://lc88gle.com/ có bài giới thiệu nhiều chữ thật, nhưng được cái tiêu đề ghi khá rõ nên mình không thấy ngại đọc lắm. Với mấy trang có nội dung dài, mình hay xem qua các đầu mục trước, chỗ nào tò mò thì mới đọc kỹ chứ ít khi đọc liền từ trên xuống. Cách chia ở đây khá hợp thói quen đó, không phải kéo mãi rồi tìm lại đoạn vừa lướt qua. Mình để ý phần chứng nhận hoạt động được tách riêng, muốn xem trang nói gì về chuyện này cũng tiện hơn. Còn thông tin trong đó đúng tới đâu thì mình vẫn nghĩ cần đối chiếu thêm, chứ chỉ đọc lời giới thiệu chưa đủ…
v79 làm mình chú ý ở phần giới thiệu trước, vì nội dung được chia ra chứ không dồn thành một đoạn dài. Mình hay đọc trên điện thoại, gặp nhiều chữ liền nhau là dễ bỏ qua lắm, nên kiểu có tiêu đề để nhìn rồi chọn đoạn cần xem thấy tiện hơn hẳn. Không cần đọc hết mà vẫn biết thông tin mình đang tìm nằm ở đâu. Có đoạn kể về thời gian hoạt động cũng khá dễ theo dõi, nhất là chỗ phân biệt lúc bắt đầu ở châu Á với lúc vào thị trường Việt Nam. Mấy lời khẳng định nổi bật thì mình vẫn đọc cho biết thôi, chưa vội tin hết. Riêng phần…
https://qq889lol.com/ mình ghé xem một chút lúc rảnh, chủ yếu lướt giao diện thôi chứ chưa đọc kỹ nội dung. Mình hay có thói quen nhìn tổng thể trước, trang nào chữ nghĩa chen nhau quá là hơi ngại xem tiếp. Ở đây thì các khối nội dung có khoảng cách, nhìn qua cũng nhận ra từng phần mà không phải căng mắt tìm. Với người chỉ vào ngó thử như mình, cách trình bày vậy khá dễ chịu. Chưa xem nhiều nên mình cũng không có gì để kể sâu hơn, chỉ thấy phần đầu trang không bị rối như mình tưởng. Menu nằm ngay chỗ dễ nhìn, còn bên dưới các khối nội dung được tách riêng khá…
Nạp Tiền LLwin mình mới đọc qua thôi, chưa thử giao dịch nên chỉ có chút cảm nhận về cách trình bày. Mình thường đọc trên điện thoại, gặp bài nào chữ nối nhau dài quá là dễ bỏ ngang lắm. Ở đây có tiêu đề chia từng phần nên muốn xem ý nào thì tìm cũng đỡ mất công, không cần đọc lại từ đầu. Có đoạn mình lướt nhanh vẫn nắm được đang nói chuyện gì, vậy là khá tiện rồi. Phần ngân hàng nội địa thì gần với những gì mình quen dùng nên đọc cũng dễ hiểu hơn, không bị cảm giác toàn thuật ngữ lạ. Mình thích kiểu viết thẳng vào nội dung như vậy…